Rood

26/02/2016

rood1 rood3

‘Vandaag is rood….. de kleur van jouw lippen.’
Borsato schalt door het huis. Ik ben me aan het voorbereiden op zijn concert in de Ziggodome.
Ja, vandaag is rood, dat is waar ook. Het concert van Marco Borsato is een Symphonica in Rosso, ik geloof dat het dan de bedoeling is dat je iets roods aantrekt.
Ik open mijn kledingkast. Geen rood te bekennen. Natuurlijk heb ik geen rood kledingstuk. Rood is iets voor overjarige stewardessen met tassen met goudkleurige kettinghengsels. En geblondeerd haar. En lippenstift. En van die platte truttenschoenen met gespen.
Ik zucht.
Ik doe mijn kast weer dicht en kijk in gedachten verzonken naar buiten.
Goh, het sneeuwt. En het blijft nog even liggen ook. Wat een sensatie in deze door El Niño verpeste piswinter. Van Sensation White naar Symphonica in Rosso. Ging ik maar naar Sensation White, mijn hele kledingkast ligt vol met witte shirtjes.
Ik ga in de kast van Alexander kijken. Ha, een houthakkershemd. Rood geblokt.
Ik trek ‘m aan. Oh, ik krijg ‘m niet dicht, mijn zoon is een spijker en ik…. nou niet dus.
Maar ik ben wel rood.
En ik kan natuurlijk mijn nagels rood lakken. Dat zal Marco vast wel waarderen als ik vanavond met mijn handen in de lucht sta te zwaaien.
Ik bestudeer mezelf in de spiegel.
Hmmm, ik lijk wel een hipster.