Motherfucker

18/03/2016

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Heb je dat vroeger ook weleens gehad? Dat je je foto’s ging ophalen in de fotozaak en dat er opeens een rare foto tussen zat?
Ik had het een keer in Amerika, toen ik het rolletje van de Fisher-Price camera van mijn toen vijf-jarige zoon Steven liet ontwikkelen.
De man in de fotozaak legde de foto’s één voor één voor me op de toonbank om te zien of ze goed gelukt waren.
Oeps. Tussen Steven’s foto’s van zijn knuffels en de hertjes in de tuin opeens een foto van een poedelnaakte Paul. Ik herinnerde me dat Paul vertelde dat Steven een keer de douchedeur opengerukt had, op ooghoogte een foto had gemaakt en weer weggerend was.
De fotoman knipperde niet eens met zijn ogen, toen hij de close-up van de edele delen voorbij zag komen, wat toch wel opvallend is voor een Amerikaan.
Sindsdien ben ik fascineerd door foto’s waar dingen op staan die je niet verwacht. Foto’s die je helemaal niet genomen hebt. Mensen die je niet kent.
Als ik de boekenplanken in mijn werkkamer aan het reorganiseren ben, vind ik opeens mijn digitale camera terug die ik al vele jaren kwijt ben.
Na veel gehannes met kabeljes lukt het me zowaar de foto’s op mijn computer te zetten. Het zijn er vierhonderd.
Ach kijk, de foto’s van onze vakantie in Californie. En de foto’s van het weekje Madison samen met schoonzus. En van een vakantie in Engeland en…hè? Wie is dat?
Ik bestudeer de man die op de foto staat. Een donkere man in een wife beater, lange dreadlocks en een grote zonnebril. Niet iemand met wie ik zo snel op vakantie zou gaan. Ik heb geen idee wie het is. Ik bekijk het rode petje dat achterstevoren op zijn dreadlocks staat.
Ik ga Steven appen.
“Weet jij wie deze motherfucker is?”
“Lil Wayne.”
Wat doet die hiphopper tussen mijn vakantiefoto’s?
’s Avonds laat ik de verloren foto’s aan Paul zien. Hij klikt gehoorzaam door de vierhonderd foto’s.
Paul en ik in Californie. Paul en ik in Cornwall. Schoonzus en ik in Madison.
Hij stopt als de rapper op het scherm verschijnt.
“Wie is dit?” vraagt hij.
“Ik vind hem wel leuk,” antwoord ik, “jij heb toch ook zo’n rood petje?”
“Ja om te golfen.”
“En zo’n zonnebril?”
Paul wacht mijn volgende vraag niet af en klikt the motherfucker weg.